Jean Reno: Francuski aktor, jego filmografia i kariera

1

Jean Reno, właściwie Juan Moreno y Herrera-Jiménez, to wybitny francusko-hiszpański aktor filmowy, który na wrzesień 2024 roku ma 76 lat. Urodzony 30 lipca 1948 roku w Casablance, zdobył międzynarodowe uznanie dzięki swojej wszechstronności i charyzmie, szczególnie w pamiętnych rolach w takich produkcjach jak „Leon Zawodowiec” czy „Wielki Błękit”. Aktor, który posiada podwójne obywatelstwo francuskie i hiszpańskie, jest ojcem szóstki dzieci z trzech małżeństw, a jego bogata kariera obejmuje zarówno francuskie kino, jak i wielkie produkcje hollywoodzkie.

Najważniejsze fakty:

• Wiek: 76 lat (na wrzesień 2024)
• Żona/Mąż: Zofia Borucka (od 2006)
• Dzieci: 6
• Zawód: Aktor filmowy i teatralny
• Główne osiągnięcie: Międzynarodowe uznanie za role w filmach takich jak „Leon Zawodowiec” i „Wielki Błękit”, a także liczne sukcesy w kinie francuskim i hollywoodzkim.

Jean Reno: Od Maroka do Hollywood

Prawdziwe nazwisko aktora to Juan Moreno y Herrera-Jiménez. Urodził się 30 lipca 1948 roku w Casablance, w ówczesnym Maroku Francuskim. W początkowej fazie swojej kariery aktorskiej we Francji przyjął francuską wersję swojego imienia – Jean – oraz skrócone nazwisko Reno. Aktor posiada podwójne obywatelstwo: francuskie i hiszpańskie. W wywiadzie udzielonym w 2016 roku podkreślił swoją silną więź z korzeniami, zaznaczając, że czuje się przede wszystkim Hiszpanem i Andaluzyjczykiem. Jego wysoki wzrost, 188 cm, oraz potężna budowa ciała w początkowej fazie kariery często predestynowały go do ról tzw. „heavies”, czyli postaci silnych mężczyzn, często antagonistów.

Po przeprowadzce do Francji w wieku 17 lat, Jean Reno rozpoczął studia aktorskie w prestiżowej szkole Cours Simon w Paryżu. Po uzyskaniu przez rodzinę francuskiego obywatelstwa, odbył obowiązkową służbę wojskową w Armii Francuskiej. Aktor jest biegły w kilku językach: hiszpańskiego nauczył się w domu od rodziców, a francuski opanował dorastając w Maroku. Ta wielojęzyczność otworzyła mu drzwi do pracy w produkcjach z różnych kręgów kulturowych.

Rodzinne korzenie i osobiste doświadczenia

Rodzice Jeana Reno pochodzili z Andaluzji w Hiszpanii. Wyemigrowali do Afryki Północnej w poszukiwaniu lepszych warunków życia i ucieczki przed dyktaturą Francisco Franco. Wczesne życie aktora naznaczyła tragedia – jego matka zmarła, gdy był jeszcze nastolatkiem, co stanowiło trudny etap tuż przed przeprowadzką rodziny do Europy.

Jean Reno był żonaty trzykrotnie. W 1995 roku poślubił polską modelkę Nathalie Dyszkiewicz. To małżeństwo, które trwało do 2001 roku, zaowocowało dwójką dzieci. 29 lipca 2006 roku aktor zawarł związek małżeński z Zofią Borucką, brytyjską modelką i aktorką również polskiego pochodzenia. Podczas ceremonii świadkiem aktora był ówczesny kandydat na prezydenta Francji, Nicolas Sarkozy. Jean Reno jest ojcem szóstki dzieci, po dwoje z każdego z trzech małżeństw. Na co dzień dzieli swój czas między trzy rezydencje zlokalizowane w Paryżu, Malezji oraz Los Angeles.

Kariera filmowa: Od Francji do światowych ekranów

Kluczowym etapem w karierze Jeana Reno była jego wieloletnia współpraca z reżyserem Lucem Bessonem. Wspólnie stworzyli wiele cenionych filmów, które ugruntowały pozycję aktora we francuskim kinie. Do ich najważniejszych wspólnych dzieł należą: „Le Dernier Combat” (1983), „Wielki Błękit” (1988), „Nikita” (1990) oraz „Leon Zawodowiec” (1994). Te role pozwoliły mu wykazać się wszechstronnością i zdobyć uznanie krytyków.

Międzynarodową sławę przyniosły aktorowi role w wysokobudżetowych produkcjach hollywoodzkich. Wystąpił u boku znanych gwiazd w takich filmach jak „Francuski pocałunek” (1995) z Meg Ryan, „Mission: Impossible” (1996) z Tomem Cruisem, „Ronin” (1998) z Robertem De Niro oraz „Godzilla” (1998). Jean Reno otrzymał również propozycję zagrania roli Agenta Smitha w przełomowym filmie science-fiction „Matrix”, jednak zdecydował się odrzucić tę ofertę, która ostatecznie trafiła do Hugo Weavinga.

Aktor udowodnił swój talent komediowy w filmie „Goście, goście” (Les Visiteurs) z 1993 roku, wcielając się w postać Godefroya de Papincourt. Ten film odniósł tak duży sukces komercyjny, że doczekał się kontynuacji, a także amerykańskiego remake’u. W 2006 roku Jean Reno pojawił się w ekranizacji powieści Dana Browna „Kod Da Vinci”, gdzie wcielił się w postać kapitana Bezu Fache, występując u boku Toma Hanksa pod reżyserią Rona Howarda.

Jean Reno zaznaczył swoją obecność również w świecie telewizji. W 2013 roku zagrał główną rolę Joachima „Jo” St-Claira w anglojęzycznym serialu kryminalnym „Jo”. Jego kariera obejmuje również udział w popularnych produkcjach streamingowych, takich jak meksykański serial „Kto zabił Sarę?” (2021).

Uznanie i nagrody

Kariera Jeana Reno została wielokrotnie doceniona przez branżę filmową. Aktor był trzykrotnie nominowany do najważniejszej francuskiej nagrody filmowej – Cezara. Nominacje otrzymał za swoje kreacje w filmach „Wielki Błękit”, „Goście, goście” oraz „Leon Zawodowiec”. W 2000 roku Europejska Akademia Filmowa uhonorowała go nagrodą za Wybitne Europejskie Osiągnięcia w Światowym Kinie.

Jean Reno posiada również liczne odznaczenia państwowe. Jest Komandorem Legii Honorowej, najwyższego francuskiego odznaczenia, które otrzymał w 2024 roku. W 2015 roku został uhonorowany hiszpańskim Złotym Medalem Zasługi w Sztukach Pięknych, co podkreśla jego znaczenie zarówno we francuskiej, jak i hiszpańskiej kulturze.

Warto wiedzieć: Jean Reno posiada obywatelstwo zarówno francuskie, jak i hiszpańskie, podkreślając swoje korzenie jako Hiszpana i Andaluzyjczyka.

Wielowymiarowość artystyczna

Poza karierą aktorską, Jean Reno angażuje się w różnorodne projekty artystyczne. Użyczył swojego głosu postaciom w wielkich produkcjach animowanych. We francuskojęzycznych wersjach „Króla Lwa” (zarówno z 1994, jak i 2019 roku) wcielił się w postać Mufasy, zastępując Jamesa Earla Jonesa. Dubbingował również role w filmach „Atlantyda: Zaginiony ląd” oraz „Wpuszczony w kanał”.

W 2004 roku aktor wziął udział w produkcji gry wideo „Onimusha 3: Demon Siege” firmy Capcom, użyczając swojej twarzy i głosu głównemu bohaterowi, Jacques’owi Blancowi. W 2024 roku Jean Reno rozszerzył swoją działalność o debiut literacki, wydając swoją pierwszą powieść zatytułowaną „Emma”. W Japonii zyskał rozpoznawalność jako twarz kampanii Toyoty „ReBorn”, gdzie wcielił się w postać popularnego bohatera anime – Doraemona.

Ciekawostki z życia i kariery

Jean Reno ma bogaty dorobek sceniczny, który rozpoczął się już w 1977 roku od spektaklu „Prends bien garde aux zeppelins”. Jego obecność na ekranie często wiąże się z rolami wymagającymi siły i charakteru, co potwierdzają jego występy w filmach takich jak „Purpurowe rzeki”. Warto również wspomnieć o jego nieoficjalnym udziale w filmie „Hotel Rwanda” z 2004 roku, gdzie wcielił się w postać pana Tillensa, choć jego nazwisko nie pojawiło się w napisach końcowych.

Jean Reno to postać, której wkład w świat kina jest niepodważalny. Jego wszechstronność, charyzma i zdolność do wcielania się w różnorodne role sprawiły, że stał się ikoną francuskiego i światowego kina. Od swoich wczesnych sukcesów we Francji, przez przełomowe role w Hollywood, po angaż w gry wideo i debiut literacki, Reno konsekwentnie udowadnia swój artystyczny talent. Jego bogata biografia, naznaczona zarówno osobistymi wyzwaniami, jak i licznymi sukcesami zawodowymi, stanowi inspirujący przykład determinacji i pasji w dążeniu do mistrzostwa w sztuce aktorskiej.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Jean_Reno