Emmanuelle Seigner, francuska aktorka, piosenkarka i modelka, jest postacią o wszechstronnym talencie, która od połowy lat 80. XX wieku konsekwentnie buduje swoją karierę w międzynarodowym świecie sztuki. Urodzona 22 czerwca 1966 roku w Paryżu, na styczeń 2026 roku ma 59 lat. Jej życie osobiste i artystyczne jest nierozerwalnie związane z polsko-francuskim reżyserem Romanem Polańskim, z którym jest związana od 1989 roku. Seigner jest również aktywną wokalistką, współtworzącą zespół L’Épée.
Pochodząca z rodziny o artystycznych korzeniach, Emmanuelle Seigner jest najstarszą z trzech sióstr, z których dwie również wybrały ścieżkę kariery w mediach i sztuce. Jej dorobek obejmuje zarówno wyraziste role aktorskie, jak i udane projekty muzyczne, co czyni ją jedną z bardziej rozpoznawalnych francuskich artystek swojego pokolenia.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: 59 lat (na styczeń 2026 roku)
- Żona/Mąż: Roman Polański
- Dzieci: 2
- Zawód: Aktorka, piosenkarka, modelka
- Główne osiągnięcie: Wszechstronna kariera artystyczna, liczne role filmowe i projekty muzyczne
Wczesne lata i pochodzenie
Emmanuelle Seigner przyszła na świat 22 czerwca 1966 roku w Paryżu. Jej ojciec, Jean-Louis Seigner, był cenionym fotografem, a matka, Aline Ponelle, pracowała jako dziennikarka. To artystyczne środowisko rodzinne z pewnością wpłynęło na jej późniejsze wybory zawodowe. Emmanuelle jest najstarszą z trzech sióstr. Jej młodsza siostra, Mathilde Seigner, zdobyła rozpoznawalność jako aktorka, a najmłodsza, Marie-Amélie Seigner, realizuje się jako piosenkarka. Rodzina Seigner ma również powiązania z prestiżowym teatrem Comédie-Française; dziadek Emmanuelle, Louis Seigner, oraz jej ciotka, Françoise Seigner, byli związani z tą instytucją, pełniąc ważne funkcje.
Życie prywatne Emmanuelle Seigner
Emmanuelle Seigner i Roman Polański pobrali się 30 sierpnia 1989 roku, tworząc jedno z bardziej rozpoznawalnych małżeństw w świecie kina. Para mieszka na stałe w Paryżu. Owocem ich związku jest dwoje dzieci. Córka, Morgane Polański, poszła w ślady rodziców, rozwijając karierę aktorską, zyskując między innymi uznanie za rolę w serialu „Wikingowie”.
Seigner wychowywała się w surowej atmosferze katolickiej szkoły prowadzonej przez zakonnice, co stanowiło pewien kontrast z późniejszym wizerunkiem ekranowym, często określającym ją mianem „femme fatale”. Ten aspekt jej wychowania podkreśla fascynującą dwoistość jej artystycznej osobowości.
Kariera filmowa Emmanuelle Seigner
Debiut i pierwsze kroki w kinie
Kariera filmowa Emmanuelle Seigner rozpoczęła się w 1985 roku od roli Księżniczki z Bahamów w filmie „Détective” w reżyserii Jeana-Luca Godarda. Ten debiut otworzył jej drzwi do współpracy z uznanymi reżyserami i zapoczątkował jej bogatą filmografię.
Współpraca z Romanem Polańskim – kluczowy etap kariery
Emmanuelle Seigner stała się muzą i ważną współpracowniczką swojego męża, Romana Polańskiego, który obsadził ją w sześciu swoich znaczących filmach. Wśród nich znajdują się takie produkcje jak „Frantic” (1988), „Gorzkie gody” (1992), „Dziewiąte wrota” (1999), „Wenus w futrze” (2013), „Prawdziwa historia” (2017) oraz „Oficer i szpieg” (2019). Ta wielokrotna współpraca podkreśla głęboką artystyczną więź między małżonkami i znaczenie Seigner w dorobku reżysera.
Wybrane role w międzynarodowych produkcjach
Poza filmami Polańskiego, Emmanuelle Seigner wystąpiła w cenionych międzynarodowych produkcjach. Zagrała między innymi w filmie „Motyl i skafander” (2007) Juliana Schnabela oraz w biograficznym filmie o Edith Piaf „Niskie życie” (La Vie en Rose, 2007), gdzie wcieliła się w postać Titine. Te role potwierdzają jej wszechstronność i zdolność adaptacji do różnorodnych gatunków i charakterów.
Przełomowa rola w „Essential Killing”
W 2010 roku Seigner pojawiła się w filmie „Essential Killing” w reżyserii Jerzego Skolimowskiego, wcielając się w postać Margaret. Film ten zdobył Nagrodę Specjalną Jury na Festiwalu Filmowym w Wenecji, co stanowiło ważne wyróżnienie dla jej kariery.
Wyjątkowa kreacja w „Wenus w futrze”
Jedną z najbardziej docenionych ról Emmanuelle Seigner jest kreacja Vandy w filmie „Wenus w futrze” (2013). Za tę rolę otrzymała nominację do prestiżowej nagrody Cezara dla najlepszej aktorki oraz nagrodę International Cinephile Society. Krytycy podkreślali jej wybitny talent i intensywność gry.
Kariera muzyczna Emmanuelle Seigner
Zespół Ultra Orange & Emmanuelle
Kariera muzyczna Emmanuelle Seigner nabrała tempa w 2006 roku, kiedy dołączyła do pop-rockowego zespołu Ultra Orange jako główna wokalistka. Po jej dołączeniu zespół zmienił nazwę na „Ultra Orange & Emmanuelle”, a ich twórczość zyskała nowe, charakterystyczne brzmienie.
Współpraca z Brettem Andersonem
W 2008 roku Emmanuelle Seigner nagrała utwór „Les Mots Simples” w duecie z Brettem Andersonem, liderem brytyjskiej grupy Suede. Ten projekt pokazał jej wszechstronność wokalną i umiejętność nawiązywania owocnych kolaboracji artystycznych.
Albumy solowe
Jako artystka solowa, Emmanuelle Seigner wydała dwa albumy studyjne: „Dingue” (2010) i „Distant Lover” (2014). Te wydawnictwa pozwoliły jej w pełni zaprezentować swój autorski styl muzyczny i artystyczną wizję.
Zespół L’Épée
W 2019 roku Emmanuelle Seigner współzałożyła zespół L’Épée, który powstał we współpracy z Antonem Newcombe (The Brian Jonestown Massacre) oraz grupą The Limiñanas. Ich wspólny album „Diabolique” spotkał się z zainteresowaniem fanów muzyki alternatywnej.
Kariera modelingowa
Początki i rozwój kariery
Kariera Emmanuelle Seigner w modelingu rozpoczęła się już w wieku czternastu lat. Jej uroda oraz specyficzne wychowanie predysponowały ją do pracy w tej branży, otwierając drzwi do świata mody.
Ambasadorka marki Dr Irena Eris
Od 2008 roku Emmanuelle Seigner pełniła funkcję ambasadorki polskiej marki kosmetycznej Dr Irena Eris. Ta długotrwała współpraca podkreśla jej silne związki z Polską oraz jej status jako ikony stylu.
Nagrody i nominacje
Emmanuelle Seigner była trzykrotnie nominowana do francuskiej nagrody filmowej Cezara. Jedna z nominacji w kategorii Najlepsza Aktorka przypadła jej za rolę w filmie „Wenus w futrze” (2013). Dwie kolejne nominacje otrzymała w kategorii Najlepsza Aktorka Drugoplanowa za kreacje w filmach „Place Vendôme” (1998) oraz „La Vie en Rose” (2007). Te wyróżnienia świadczą o jej znaczącym wkładzie w francuskie kino.
Filmografia Emmanuelle Seigner
- „Détective” (1985)
- „Frantic” (1988)
- „Gorzkie gody” (1992)
- „Dziewiąte wrota” (1999)
- „Motyl i skafander” (2007)
- „Niskie życie” (La Vie en Rose) (2007)
- „Essential Killing” (2010)
- „Wenus w futrze” (2013)
- „Prawdziwa historia” (2017)
- „Oficer i szpieg” (2019)
Dyskografia Emmanuelle Seigner
- Ultra Orange & Emmanuelle – albumy (od 2006 roku)
- Singiel „Les Mots Simples” z Brettem Andersonem (2008)
- „Dingue” (album solowy, 2010)
- „Distant Lover” (album solowy, 2014)
- L’Épée – „Diabolique” (album, 2019)
Nagrody i nominacje
| Nagroda | Kategoria | Film/Projekt | Rok |
|---|---|---|---|
| Cezar | Najlepsza Aktorka | „Wenus w futrze” | 2013 |
| Cezar | Najlepsza Aktorka Drugoplanowa | „Place Vendôme” | 1998 |
| Cezar | Najlepsza Aktorka Drugoplanowa | „La Vie en Rose” | 2007 |
Warto wiedzieć: Podobieństwo Mathieu Amalrica do młodego Romana Polańskiego w filmie „Wenus w futrze” było szeroko komentowane i interpretowane jako celowy zabieg reżysera. Jednocześnie, mimo publicznych kontrowersji dotyczących Romana Polańskiego, Emmanuelle Seigner konsekwentnie go wspiera, co stanowi ważny element jej publicznego wizerunku.
Emmanuelle Seigner, dzięki swojej wszechstronności, konsekwentnie realizuje pasję artystyczną od 1984 roku, budując bogaty dorobek zarówno w kinie, jak i w muzyce. Jej kariera jest dowodem nieprzemijającej pasji, talentu i profesjonalizmu w świecie sztuki, a jej związki z Polską, widoczne m.in. poprzez współpracę z marką Dr Irena Eris, dodają jej postaci unikalnego wymiaru.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Ile lat ma żona Polańskiego?
Emmanuelle Seigner urodziła się 22 czerwca 1966 roku. Oznacza to, że w 2024 roku obchodziła 58. urodziny.
Kim jest Emmanuelle Seigner?
Emmanuelle Seigner jest francuską aktorką i piosenkarką. Znana jest z ról w filmach swojego męża, Romana Polańskiego, takich jak „Gorzkie gody” czy „Dziewiąte wrota”.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Emmanuelle_Seigner
